ครั้งหนึ่งเราเคยรักกัน
posted on 24 Oct 2011 22:02 by imissubeer
อดีต
posted on 02 Oct 2011 23:16 by imissubeerกันยายน ปี พ.ศ. 2549
เราพบกันครั้งแรก ยังจำได้.....ว่าพี่เป็นคนที่เข้าตา แม้ว่าตอนนั้นยังไม่รู้จักดีพอ ก็หลงคิดว่าพี่คงจะดี แอบคิดไปไกลถึงอนาคตถ้ามีพี่ร่วมทางไปด้วยกันคงจะมีความสุขไม่น้อย
เราไปกินข้าวด้วยกัน ครั้งแรกที่ห้างหรูกลางเมือง แต่ขอโทษนะมันก็แค่อาหารฟาสฟู๊ดแสนธรรมดาแต่พี่จะรู้ไหม ว่ามันเป็นมื้อที่วิเศษที่สุดเลย ครั้งนั้นเราไปไหว้พระที่วัดปทุมวนารามกันต่อ บรรยากาศดีนะ ภาพในวันนั้นแม้ว่ามันจะค่อนข้างเลือนลางไปบ้างแล้ว นั้นอาจเป็นเพราะมีความทรงจำด้านอื่นเข้ามา แต่ยังคงจดจำได้ดีไม่เคยลืม..................
เราพบกันครั้งแรก ยังจำได้.....ว่าพี่เป็นคนที่เข้าตา แม้ว่าตอนนั้นยังไม่รู้จักดีพอ ก็หลงคิดว่าพี่คงจะดี แอบคิดไปไกลถึงอนาคตถ้ามีพี่ร่วมทางไปด้วยกันคงจะมีความสุขไม่น้อย
เราไปกินข้าวด้วยกัน ครั้งแรกที่ห้างหรูกลางเมือง แต่ขอโทษนะมันก็แค่อาหารฟาสฟู๊ดแสนธรรมดาแต่พี่จะรู้ไหม ว่ามันเป็นมื้อที่วิเศษที่สุดเลย ครั้งนั้นเราไปไหว้พระที่วัดปทุมวนารามกันต่อ บรรยากาศดีนะ ภาพในวันนั้นแม้ว่ามันจะค่อนข้างเลือนลางไปบ้างแล้ว นั้นอาจเป็นเพราะมีความทรงจำด้านอื่นเข้ามา แต่ยังคงจดจำได้ดีไม่เคยลืม..................
เมษายน ปี พ.ศ. 2550
เราจากกัน.........จำได้ไหมว่าใครไปส่งที่สายใต้ ในวันที่พี่ตัดสินใจกลับบ้าน ตั้งแต่วันนั้นก็รู้ตัวเลยว่าพี่คงจากไปแล้วไม่มีวันกลับมาพบกันอีก (หลังจากส่งพี่ขึ้นรถไป รู้มั๊ย.........น้ำตามันมาจากไหนไม่รู้ เบียร์ร้องไห้คนเดียวตลอดทางกลับมาถึงบ้านเลย) แต่ยังดีนะที่ได้ถ่ายรูปพี่เก็บไว้เหมือนเป็นที่ระลึกตอนนั้นพี่ผอมมากๆเลย และหลังจากพี่กลับไปเบียร์ก็ตัดสินใจลาออกจากงานเลย เพราะคงอยู่ทนเห็นสถานที่เดิมๆที่เคยมีพี่อยู่ไม่ได้ ทำใจไม่ได้จริงๆ ..........................
เราจากกัน.........จำได้ไหมว่าใครไปส่งที่สายใต้ ในวันที่พี่ตัดสินใจกลับบ้าน ตั้งแต่วันนั้นก็รู้ตัวเลยว่าพี่คงจากไปแล้วไม่มีวันกลับมาพบกันอีก (หลังจากส่งพี่ขึ้นรถไป รู้มั๊ย.........น้ำตามันมาจากไหนไม่รู้ เบียร์ร้องไห้คนเดียวตลอดทางกลับมาถึงบ้านเลย) แต่ยังดีนะที่ได้ถ่ายรูปพี่เก็บไว้เหมือนเป็นที่ระลึกตอนนั้นพี่ผอมมากๆเลย และหลังจากพี่กลับไปเบียร์ก็ตัดสินใจลาออกจากงานเลย เพราะคงอยู่ทนเห็นสถานที่เดิมๆที่เคยมีพี่อยู่ไม่ได้ ทำใจไม่ได้จริงๆ ..........................
กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2551
พี่หายไป...............พร้อมกับข้อความที่พี่ส่งมาบอกว่า “ยังไงพี่ก็คิดถึงเสมอ ดูแลตัวเองด้วยนะ” หลังจากวันนั้น...........เบียร์ก็พยายามทำทุกอย่าง ทุกทางเพื่อที่จะติดต่อกับพี่อีกครั้ง 1 ปีเต็มๆ ที่พยายามอยู่อย่างนั้น ทั้งๆที่รู้ว่า พี่คงมีคนอื่นไปแล้ว แต่ก็ยังเชื่อว่าสักวันเราอาจจะได้กลับมาพบกันอีก ตอนนั้นเบียร์ยังเชื่อในความรู้สึกของตัวเอง ยังไงพี่จะต้องกลับมา สักวัน............
พี่หายไป...............พร้อมกับข้อความที่พี่ส่งมาบอกว่า “ยังไงพี่ก็คิดถึงเสมอ ดูแลตัวเองด้วยนะ” หลังจากวันนั้น...........เบียร์ก็พยายามทำทุกอย่าง ทุกทางเพื่อที่จะติดต่อกับพี่อีกครั้ง 1 ปีเต็มๆ ที่พยายามอยู่อย่างนั้น ทั้งๆที่รู้ว่า พี่คงมีคนอื่นไปแล้ว แต่ก็ยังเชื่อว่าสักวันเราอาจจะได้กลับมาพบกันอีก ตอนนั้นเบียร์ยังเชื่อในความรู้สึกของตัวเอง ยังไงพี่จะต้องกลับมา สักวัน............
กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2552
โอกาสสุดท้าย......เรากลับมาพบกันอีกครั้ง แต่น่าแปลกความรู้สึกทุกอย่างยังเหมือนเดิม เหมือนว่าพี่ไม่เคยจากไปไหน ดีใจมากที่สุด......... ที่ได้มีโอกาสคุยกันอีก มันทำให้รู้ว่า ไม่ว่าพี่จะเปนใคร ผ่านอะไรมาบ้าง เบียร์พร้อมที่จะเรียนรู้และเต็มใจที่ครั้งนี้เราจะได้มีโอกาส....ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงโอกาสสุดท้ายยยของเราก็ตาม
“ หากความฝันสรรสร้างห่างไกลฝัน ขอพรขวัญผันพาเข้ามาใกล้ หากความรักผลักร้างจนห่างไกล ขอพรชัยช่วยดลจนคืนมา”
ยังจำข้อความนี้ได้ไหม ................. ที่พี่ส่งมาเบียร์ไม่รู้ว่าพี่คิดอย่างไร แต่มันทำให้เบียร์คิดเอาเองว่าพี่คงจะมีใจให้กันบ้าง ไม่มากก็น้อย
หลังจากวันนั้น ......... เบียร์พยายามทำทุกอย่างที่จะได้ชนะใจพี่ แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ใกล้ๆ ไม่สามารถ
ทำให้พี่มีความสุขได้และมันก็เปนเรื่องยากที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน เพราะความเปนจริงเรื่องของเราคงไม่มีทางเปนจริงได้ เรามีความต่างกันมาทั้งพี่และเบียร์เองก็รู้.......... แต่เบียร์ก็ไม่สนอะไรทั้งนั้น ในเวลานั้นขอให้เบียร์ได้ทำอะไรอย่างที่ใจตัวเองต้องการเท่านั้น อนาคตจะเปนอย่างไร ก็ปล่อยมันไป อย่างที่เบียร์เคยบอกพี่ เวลาที่พี่ท้อใจเรื่องอนาคตของพี่เองไง ขอให้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว
โอกาสสุดท้าย......เรากลับมาพบกันอีกครั้ง แต่น่าแปลกความรู้สึกทุกอย่างยังเหมือนเดิม เหมือนว่าพี่ไม่เคยจากไปไหน ดีใจมากที่สุด......... ที่ได้มีโอกาสคุยกันอีก มันทำให้รู้ว่า ไม่ว่าพี่จะเปนใคร ผ่านอะไรมาบ้าง เบียร์พร้อมที่จะเรียนรู้และเต็มใจที่ครั้งนี้เราจะได้มีโอกาส....ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงโอกาสสุดท้ายยยของเราก็ตาม
“ หากความฝันสรรสร้างห่างไกลฝัน ขอพรขวัญผันพาเข้ามาใกล้ หากความรักผลักร้างจนห่างไกล ขอพรชัยช่วยดลจนคืนมา”
ยังจำข้อความนี้ได้ไหม ................. ที่พี่ส่งมาเบียร์ไม่รู้ว่าพี่คิดอย่างไร แต่มันทำให้เบียร์คิดเอาเองว่าพี่คงจะมีใจให้กันบ้าง ไม่มากก็น้อย
หลังจากวันนั้น ......... เบียร์พยายามทำทุกอย่างที่จะได้ชนะใจพี่ แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ใกล้ๆ ไม่สามารถ
ทำให้พี่มีความสุขได้และมันก็เปนเรื่องยากที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน เพราะความเปนจริงเรื่องของเราคงไม่มีทางเปนจริงได้ เรามีความต่างกันมาทั้งพี่และเบียร์เองก็รู้.......... แต่เบียร์ก็ไม่สนอะไรทั้งนั้น ในเวลานั้นขอให้เบียร์ได้ทำอะไรอย่างที่ใจตัวเองต้องการเท่านั้น อนาคตจะเปนอย่างไร ก็ปล่อยมันไป อย่างที่เบียร์เคยบอกพี่ เวลาที่พี่ท้อใจเรื่องอนาคตของพี่เองไง ขอให้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว
พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2553
และแล้ววันนั้นก็มาถึง..................จากที่รอคอยมานาน วันที่คิดเอาไว้ว่าจะทำหน้ายังไงถ้าวันนึงพี่มายืนอยู่ข้างหน้าจริงๆ วันนั้นทั้งตื่นเต้นและดีใจที่จะได้เจอพี่อีกครั้งมันเหมือนความฝันที่มันกลายมาเปนความจริง เราพบกันไปเที่ยวกัน กินข้าวด้วยกัน ได้เดินจับมือกัน ไปไหว้พระด้วยกัน ได้ไปในที่ที่เราอยากไป ได้ทำในสิ่งที่เราอยากทำด้วยกัน ถึงแม้ว่ามันจะเปนช่วงเวลาสั้นๆ แต่เบียร์มีความสุขมากๆ สุขจนไม่ได้คิดถึงวันที่จะต้องจากกัน เบียร์อยากจะหยุดเวลาเอาไว้ ไม่อยากให้เราต้องจากกันอีก แต่ก็รู้ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะความจริงเราต่างก็มีสิ่งที่เราต้องทำต้องรับผิดชอบ พี่เองก็มีคนที่เค้ารอพี่อยู่ พี่ควรต้องกลับไปดูแลเค้า..........
เบียร์ยอมเปนคนที่เจ็บปวดและรอคอยพี่ไปอย่างนั้น เบียร์ยอมอยู่ในที่ของเบียร์ เพราะมีสิทธิทำได้แค่นั้นจริงๆ
เบียร์รู้ว่า เบียร์ไม่ใช่คนดี เบียเอาแต่ใจ ชี้โมโห หงุดหงิด ขี้น้อยใจ และอารมณ์รุนแรง เบียรู้ว่าเบียไม่เหมาะที่จะเปนคนรักที่ดีของใคร เบียเปนคนรักที่ดีไม่จุกจิก จู้จี้ไมได้ เบียร์เปนแบบนี้เพราะอะไร พี่คงไม่รู้ เอาไว้ลองพี่รักใครสักคนจริงๆ แล้ววันนั้นพี่จะเข้าใจเบียมากขึ้น
และแล้ววันนั้นก็มาถึง..................จากที่รอคอยมานาน วันที่คิดเอาไว้ว่าจะทำหน้ายังไงถ้าวันนึงพี่มายืนอยู่ข้างหน้าจริงๆ วันนั้นทั้งตื่นเต้นและดีใจที่จะได้เจอพี่อีกครั้งมันเหมือนความฝันที่มันกลายมาเปนความจริง เราพบกันไปเที่ยวกัน กินข้าวด้วยกัน ได้เดินจับมือกัน ไปไหว้พระด้วยกัน ได้ไปในที่ที่เราอยากไป ได้ทำในสิ่งที่เราอยากทำด้วยกัน ถึงแม้ว่ามันจะเปนช่วงเวลาสั้นๆ แต่เบียร์มีความสุขมากๆ สุขจนไม่ได้คิดถึงวันที่จะต้องจากกัน เบียร์อยากจะหยุดเวลาเอาไว้ ไม่อยากให้เราต้องจากกันอีก แต่ก็รู้ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะความจริงเราต่างก็มีสิ่งที่เราต้องทำต้องรับผิดชอบ พี่เองก็มีคนที่เค้ารอพี่อยู่ พี่ควรต้องกลับไปดูแลเค้า..........
เบียร์ยอมเปนคนที่เจ็บปวดและรอคอยพี่ไปอย่างนั้น เบียร์ยอมอยู่ในที่ของเบียร์ เพราะมีสิทธิทำได้แค่นั้นจริงๆ
เบียร์รู้ว่า เบียร์ไม่ใช่คนดี เบียเอาแต่ใจ ชี้โมโห หงุดหงิด ขี้น้อยใจ และอารมณ์รุนแรง เบียรู้ว่าเบียไม่เหมาะที่จะเปนคนรักที่ดีของใคร เบียเปนคนรักที่ดีไม่จุกจิก จู้จี้ไมได้ เบียร์เปนแบบนี้เพราะอะไร พี่คงไม่รู้ เอาไว้ลองพี่รักใครสักคนจริงๆ แล้ววันนั้นพี่จะเข้าใจเบียมากขึ้น
ระหว่าง 1 ปีที่เราไม่ได้พบกัน กี่ครั้งที่เราทะเลาะกัน ขัดใจกัน จนเกือบจะเลิกคบกันไปตั้งหลายหน ส่งหนึ่งเปนความไม่เข้าใจของเบียร์เอง เบียร์เอาแต่ใจตัวเองมากไป เบียร์อยากให้พี่เข้าใจและทำอะไรเพื่อเบียร์บ้าง ช่วงหลังมานี้พี่เครียด และไม่สบายใจกับเรื่องงาน หรือเรื่องอะไรต่างๆ เบียร์บอกแล้วว่าเบียร์เข้าใจนะ ความจริงเราก็คุยกันได้ไม่ใช่เหรอ แต่ก็ไม่รู็ว่าทำไมพี่ถึงปฏิเสธที่จะให้เบียร์เปนส่วนนึงที่ช่วยเปนกำลังใจให้พี่เหมือนเดิม ถ้าพี่บอกเบียสักคำ เราคงไม่ต้องจบและจากกันไปด้วยความรู้สึกบาดหมางกันไปแบบนี้หรอกนะ
ทั้งหมดมันเปนความทรงจำที่ดีที่เกิดขึ้นในช่วง 5 ปีที่ผ่านไปพอดิบพอดี ขอโทษที่บางครั้งใช้อารมณ์ในการตัดสินปัญหา พูดจาไม่ดีต่างๆ ไม่ได้ขอให้พี่อภัย......ไม่ได้ต้องการให้พี่หายโกรธ และกลับมาพูดคุยกันเหมือนเดิม เพราะถึงเราจะกลับมาเหมือนเดิมมันก็เหมือนจะยิ่งเพิ่มเติมความเจ็บปวดให้กันนอีก เราจากและจบกันไปแบบนี้แหละดีแล้ว ยิ่งฝืนก็จะมีแต่ความเจ็บปวดไม่จบสักที พี่เองจะได้มีโอกาสพบกับคนดีๆอย่างที่พี่ต้องการ คนที่พี่รักและเค้าก็รักพี่พี่จะได้ไม่เหงาและหว้าเหว่เหมือนเคย.... โชคดีนะ วันี้เบียสบายใจมากขึ้นแล้ว อยากให้พี่สบายตัวและสบายใจ ไม่เครียด อย่าท้อละ สักวันพี่จะได้เจอกับเรื่องราวดีๆ อย่างที่พี่ต้องการนะ
ยังเหมือนเดิม แม้ทุกอย่างจะไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ทั้งหมดมันเปนความทรงจำที่ดีที่เกิดขึ้นในช่วง 5 ปีที่ผ่านไปพอดิบพอดี ขอโทษที่บางครั้งใช้อารมณ์ในการตัดสินปัญหา พูดจาไม่ดีต่างๆ ไม่ได้ขอให้พี่อภัย......ไม่ได้ต้องการให้พี่หายโกรธ และกลับมาพูดคุยกันเหมือนเดิม เพราะถึงเราจะกลับมาเหมือนเดิมมันก็เหมือนจะยิ่งเพิ่มเติมความเจ็บปวดให้กันนอีก เราจากและจบกันไปแบบนี้แหละดีแล้ว ยิ่งฝืนก็จะมีแต่ความเจ็บปวดไม่จบสักที พี่เองจะได้มีโอกาสพบกับคนดีๆอย่างที่พี่ต้องการ คนที่พี่รักและเค้าก็รักพี่พี่จะได้ไม่เหงาและหว้าเหว่เหมือนเคย.... โชคดีนะ วันี้เบียสบายใจมากขึ้นแล้ว อยากให้พี่สบายตัวและสบายใจ ไม่เครียด อย่าท้อละ สักวันพี่จะได้เจอกับเรื่องราวดีๆ อย่างที่พี่ต้องการนะ
ยังเหมือนเดิม แม้ทุกอย่างจะไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม
edit @ 2 Oct 2011 23:21:36 by Give me More ~~ HeaRt ~~
รักเธอเสมอ
posted on 04 Feb 2011 19:22 by imissubeer
edit @ 4 Feb 2011 19:23:48 by Give me More ~~ HeaRt ~~